การเขียนบันเทิงคดี

บทที่  12 รอยยิ้มเปื้อนน้ำตา ในเช้าวันใหม่  แสงแดดร่ำไรๆเริ่มสาดส่องเข้ามา  ลมพัดใบไม้ปลิวไสว  ผู้คนมากหน้าหลายตาก็เดินสวนกันไปมาเต็มไปหมด  วันนี้เป็นวันเสาร์  มีตลาดนัดตอนเช้าในวัด  พอค้าแม่ค้ามากมายที่มาขายของ  ทั้งของกินของใช้  ชาวบ้านต่างพากันมาจับจ่ายซื้อของ ในวัดวันนี้มีการจัดตลาดนัดทำให้ในวัดมีเศษขยะที่หลงเหลืออยู่  แกะก็ได้ช่วยหลวงตาแม้นในการเก็บกวาดลานวัดจนสะอาดเรียบร้อย     หลังจากที่ทำความสะอาดเรียบร้อยระหว่าที่แกะกำลังพักอยู่นั้น  แกะก็เหลือบไปเห็นกระเป๋าสตางค์ใบสีเขียวที่อยู่ใกล้กับพุ่มไม้   แกะไม่รีรอที่จะเอากระเป๋าสตางค์ไปบอกให้หลวงตาแม้นทราบเพื่อประกาศหาเจ้าของ วันต่อมาก็มีหญิงสาววัยเกิดวัยกลางคนมาถามหากระเป๋าสตางค์  พอรู้ว่ากระเป๋าสตางค์ไม่ได้หายไปไหนหญิงคนนั้นก็ดีใจมากและก็มาขอบคุณและให้ค่าตอบแทนกับแกะ  แต่แกะบอกหญิงคนนั้นว่า  ค่าตอบทานไม่เป็นรัยคับกระเป๋าใบนี้ไม่ใช่ของผม  ผมแค่อยากให้เจ้าของกระเป๋าได้กระเป๋าคืน การทำดีในครั้งนี้  ก็ทำให้แกะได้รับการช...

บทที่ 11 คนใจบุญ เช้าวันนี้ได้ได้มีการทอดผ้าป่าสามัคคีทางผู้ใหญ่ก็ได้มีการทอดผ้าป่าไปยังหมู่บ้านต่างๆภายในตัวอำเภอ  ผู้ใหญ่ในหน่วยงานต่างๆก็พากันร่วมทำบุญและร่วมทอดผ้าป่าในงานผ้าป่าประจำปี เเกะ ช่วยหลวงตาจัดเตรียมสถานที่ในการเตรียมงานทอดผ้าป่าซึ่งเป็นงานที่ใหญ่มากสำหรับในการจัดงานในปีนี้ เฮียบุญส่ง เป็นในห้างใหญ่ในตัวจังหวัดเฮียบุญส่งจะมาทำบุญที่วัดทุกปีซึ่งจะมาพร้อมกับครอบครัวของเฮียบุญส่งเองเมื่อเฮียมาถึง   ทางชาวบ้านก็ได้ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี เด็กๆที่คนนั้นจะชอบไปวิ่งเล่นบริเวณกับเครื่องเล่นต่างๆภายในงาน  เว้นเพียงแกะที่คอยช่วยเหลือหลวงตาแม้น  ช่วยเก็บ กวาดสะฐานที่จัดงาน ชวยเหลืองานทุกอย่าง  เฮียบุญส่งเห็นจึงถามหลวงตาแม้นว่านี่เป็นลูกเต้าเหล่าใครกัน หลวงตาแม้นเล่าให้ฟังว่า  ไอ้แกะมันเป็นเด็กกำพร้าพ่อแม่  พ้องแม่ของแกะตายมาตั้งแต่เกิดแล้ว  มีเพียงยายแก่ๆที่คอยดูแลยตอนนี้ยายของแกะก็เริ่มจะทำงานหนักไม่ค่อยไหว  เจ็บป่วนบ่อยครั้ง  แต่แกะเป็นคนขยันทำงาน เฮียบุญส่งจึงได้ปรึกษาหลวงตาแม้นและได้รับเลี้ยงดูแกะเป็นลูกบุยธรรมในที...

บทที่  10 ปริญญาเด็กกำพร้า เสียงพรุดังสนั่นราวกับว่าเกิด สงครามขึ้นยังงัยงั้น  ในเช้าของวันที่สุขสันต์พร้อมกับความตื่นเต้น  นี่ก็เป็นเวลาย่างเข้าสองทุ่มแล้วเสียงรถเสียงผู้คนโหร้องก็เจี้ยวจ้าวเรากับงานรื่นเริงประจำจังหวัด  มีผู้คนมากหน้าหลายตาเดินสวนทางกันไปมาจนตาลายไปหมด  ยายลาข้างบ้านก็ส่งเสียงเอะอะ  มาร้องเรียกว่างมาเคาะประตูบ้างค่ะ  ครั้งเมื่อได้ข่าวว่าไอ้เเกะคนที่ยายลาคอยดูถูกเหยียดหยามมาตลอด  แต่มาถึงวันนี้เจอก็ได้เห็นแล้วว่าไอ้เเกะคนนี้ก็ทำดีและสามารถประสบความสำเร็จได้             ขณะที่ประตูบานใหญ่กำลังเปิดออกมีผู้หญิงสองคนยืนอยู่หน้าประตูมีถุงผ้าใบสวยกับกล่องข้าวใบโต  พร้อมกับเสียงเรียก เเกะเอ้ย  แกะเอ้ย  ทานอะไรมาหรือยังละลูก  ผู้หญิงสองคนยื่นผ้ากับกล่องข้อาวใบโตพร้อมกับส่งยิ้มให้เเกะ             เมื่อวานหลวงตาเเม้นได้เล่าให้ชาวบ้านฟังว่าไอ้เเกะ  ที่ไม่เห็นหน้าเห็นตาก็เพราะมันไปร่ำไปเรียนอยู่กรุงเ...

บทที่ 9 มรดกของพ่อ ในเช้าวันใหม่ที่มีน้ำค้างหมอกลงเป็นพื้นหญ้าอากาศรอบข้างนั้นมันเย็นจับขั้วหัวใจ  เช้าวันใหม่แกะ ตื่นเช้าขึ้นมารอดูตอนแม้น  มาบิณฑบาตรอแล้วรอเล่า  หลวงตาแม้นก็ไม่มาสักที  จนจนกระทั่งสาย  เเกะคิดว่าหลวงตาคงไม่มาแล้วล่ะจึงเดินคอตกกลับเข้าไปในบ้านพร้อมกับถุงย่าม  ใบสีเหลืองที่หลวงตาแมนเลยให้แกะไว้  แกะหนึ่งพักใต้ต้นมะยมจนหายไอ้ตูบเจ้าประจำ  มันก็เดิน   เตาะเเตะๆ  เข้ามาหาเเกะอย่างไม่รีรอๆ  แต่เเกะก็ไม่ได้เล่นกับไอ้ตูบเเต่ประการใด            เเกะคิดในใจว่าทำไมหลวงตาแมันไม่มาบิณฑบาต  แต่สักพักก็คิดขึ้นได้ว่าทำไมไม่มีใครมารอใส่บาตรหลวงตาแม้นเลย  เเกะจึง เดินเข้าไปในบ้านด้วยความร้อนรนเพื่อที่จะดูว่าวันนี้นั้นเป็นวันอะไร โอ้คุณพระ!!  วันนี้เป็นวันพระนี่เอง ไอ้เเกะอุทานขึ้นอย่างเต็มเสียงพร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่        ขณะนั้นไอ้เเกะ ก็เหลือบไปเห็นกล่องใบเก่าๆ  ที่วางอยู่ใต้บรรได  กล่องมีลักษณะเป็นกล่...

บทที่ 8 ท่วมล้นตลิ่ง กรมอุตุนิยมวิททยา  ได้ประกาศว่าจะมีฝนตกไปอีกสองถึงสามวัน  เมื่อแกะได้ยินข่าวก็นึกเป็นห่วงว่านำจะไหลมาตามครองจนอาจจะทำให้น้ำท่วมบ้านได้ ฝนตกมาเป็นเวลามาหลายวัน  ชาวบ้านได้แต่อยู่ในบ้านไม่สามารถออกไปไหนได้ แกะนั่งมองน้ำฝนหยดลงมาจากหลังคา  เสียงดัง  เปาะแปะๆ  เสียงฝนสาดกระทบฝาบ้าน ฝนก็เริ่มตกแรงขึ้นเรื่อยๆข้างนอกบ้านก็เปียกไปด้วยฝน  น้ำริมคลองก็เริมเจ่งนองขึ้นมาทุกขณะ ทางฝ่ายผู้ใหญ่บ้านก็ได้ประกาศเตือนภัยให้ชาวบ้านระวังน้ำท่วมให้เร่งขนของไปยังที่สูง  เพราะทาต้นน้ำจะมีการระบายน้ำตามครอง  ปล่อยลงซึ่งอาจจะทำให้น้ำเอ่อล้นตลิ่ง เช้าวันต่อมา  ทางต้นน้ำได้ปล่อยน้ำลงมาตามคลองทำให้น้ำในครองเอ่อล้นตลิ่งขึ้นมา  ทำให้บ้านที่อยู่ริมครองนั้นท่วมไปหมด เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้แกะได้มีการเตรียมตัว  เตรียมพร้อมในการรับมือกับน้ำท่วม   ทำให้อุปสรรคในครั้งนี้ชองแกะสามมารถผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ****************************************************

บทที่  7 ไอ้แกะ !           วันศุกร์ตอนเย็นๆ ดวงตะวันก็เริ่มคล้อยใกล้พื้นดินเต็มที  หลวงตาแม้นเดินดูบริเวณรอบๆกุฏิ เห็นต้นไม้เริ่มจะคล้อย คล้ายกับว่าจะหักโค่น หลวงตาจึงบอกให้ชาวบ้านผู้ชายช่วยกันทำให้มันโค่นลง เพราะหลวงตาเกรงว่าถ้าลมแรง ต้นไม้ต้นนี้จะโค่นหักใส่หลังคากุฏิ เลยตัดไฟตั้งแต่ต้นลม ให้ชาวบ้านโค่นต้นไม้ต้นนี้ออกแล้วก็เอาต้นไม้ต้นใหม่มาปลูกแทน ระหว่างที่ชาวบ้านกลับไปเอาอุปกรณ์ในการตัดไม้ที่บ้าน ไอ้แกะ มองขึ้นไปบนต้นไม้เห็นรังนกอยู่บนต้นไม้นั้น ก็เกิดนึกสงสารเพราะหากต้นไม้ล้มลง  เกรงว่าลูกนกที่อยู่ในรังจะหล่นออกนอนกรังนกแล้วตายกันไปหมด             เจ้าแกะไปชวนเด็กวัดรุ่นที่ขึ้นไปเอาแต่ไม่มีใครว่าง ทุกคนวุ่นวายอยู่กับการทำงานตามที่หลวงตาสั่งให้ทำ จนไม่มีใครสนใจสิ่งที่เจ้าแกะพูด   ในเมื่อไม่มีใครช่วยเจ้าแกะจึงนึกขึ้นว่าจะขึ้นไปเอานกลงมาไว้เอง  แต่จะขึ้นไปยังไงล่ะ ? เจ้าแกะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงเห็นกิ่งไว้ที่โน้มไปทางหน้าต่างกุฏิหลวงตา เจ้าแกะ ได้วางแ...

บทที่ 6 เด็กแก่แดด           เพราะชีวิตคนเราเลือกเกิดไม่ได้ ถ้าเลือกเกิดได้คงไม่มีใครในโลกอยากเกิดมาเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีลูกคนไหนบนโลกไม่ต้องการพ่อแม่  แต่เมื่อโชคชะตาพาให้เราต้องมาอยู่ในจุดที่เริ่มต้นด้วยการติดลบ เราเองก็คงต้องใช้ชีวิตไปตามแบบที่เป็นให้มีความสุขเหมือนที่เจ้าแกะทำและเป็นอยู่               ช่วงเวลาที่เด็กน้อยวัยกำลังต้องพักผ่อน ถูกหลวงพ่องัดให้ลืมตาตื่น เด็กชายแกะเจ้าเด็กกำพร้าผู้น่าสงสารลืมตาตื่นมาอาการกึ่งหลับกึ่งตื่น และต้องตามหลวงตาแม้นไปบิณฑบาตร “ เร็วๆสิวะไอ้แกะ ชักช้าไม่ทันกินนะเฮ้ย ” หลวงตาแม้นเร่งเด็กชายแกะให้รีบเดินตามท่านให้ทันระหว่างที่หลวงตาแม้นเดินบินฑบาตรถึงตลาด ชาวบ้านก็ถามขึ้น “ ทำไมวันนี้เดินองค์เดียวละหลวงตา เด็กวัดไปไหนหมด ”   “ นั่นไง ! อ้าวหายไปไหนล่ะน่ะ ” หลวงตาพูดพลางหันหลังไปชี้ให้ชาวบ้านดูว่าไม่ได้มาบิณฑบาตองค์เดียว แต่กลับไม่เจอไอ้แกะ “ มันเดินกลับไปตั้งแต่หลวงตาเดินมาถึงหน้าตลาดแล้ว เด็กไม่ดี บอกแล้วว...

บทที่ 5 คำดูถู วันนี้เป็นวันเทศกาลงานบุญประจำปีเป็นวันที่ทุกคนได้มาร่วมกันทำบุญพร้อมหน้าพร้อมตาดวงตาแม้นได้ออกไป รับกิจนิมนต์จากชาวบ้านในช่วงเทศกาลออกพรรษาซึ่งจะมีการทอดมหากฐินใหญ่ประจำปีทำให้ชาวบ้านทุกคนต้องเตรียมพร้อมกับการจัดงานครั้งนี้ เด็กๆในชุมชนก็พากันตื่นเต้นที่จะได้เที่ยวงานบุญครั้งใหญ่ประจำปีวันนี้มีจัดขึ้นแค่ปีละครั้งเท่านั้น ชาวบ้านแต่ละคนต่างก็เตรียมเสื้อผ้าชุดใหม่ๆ มาใส่ในงานบุญประจำปี   เเกะ เป็นเพียงหรือคนเดียวที่ต้องใส่ชุดตัวเก่าทุกๆปี ปีนี้ก็เช่นเคย วันนี้เป็นวันงานเด็กๆคุณต่างรื่นเริง ผู้คนมาก หน้าหลายตา ก็ได้มาเที่ยวช่วยงานวัดงานบุญประจำปีเเกะก็ได้เที่ยววิ่งเล่นกับเพื่อนๆ ยายลายายข้างบ้านก็ได้พูดกับ เเกะ ว่า งานบุญทั้งทีไม่มีตังค์  ซื้อชุดใหม่ไปเที่ยวกับเขาบ้างเหรอ อ้อ ลืมไปว่าที่บ้านบ้านจน พ่อแม่ก็ไม่มี จะมีก็เเค่ยายเเก่ๆหัวหงอกๆ หาเช้ากินค่ำไปวันๆ คงไม่มีปัญญาซื้อชุดสวยใส่หรอก เเล้วยายลาก็เดินจากไป เเกะ เอ้ยไม่ต้องไปสนคำพูของเขาหรอก ยายสาพูดกับเเกะ   ให้เขาพูดไปเถอะ เรามีเเค่นี้เราก็ใช้เเค่นี้ เราอยู่เเบบที่เรามีนี่    เเหละเเ...

บทที่ 4 หนังสือของหลวงตาแม้น วันอาทิตย์วันนี้เป็นวันที่อากาศร้อนอบอ้าว เด็กๆก็พากันวิ่งเล่นซุกซนไปตามประสา ส่วนไอ้เเกะ ก็ไม่เล่นกับเพื่อนเพื่อนตามเคยเพราะต้องไปช่วยคุณยายทำงานบ้าน แกะเป็นเด็กที่ขยันมากและตั้งใจทำตามที่ผู้ใหญ่ท่านบอก   ทุกๆวันตอนเช้าแกะก็จะมาช่วยถือของให้หลวงตาเเม้นในเวลาที่ไปบิณฑบาต เรียกได้ว่าเป็นมือขวาของหลวงตาเเม้นเลยก็ว่าได้   เเกะเป็นคนชอบใฝ่รู้ใฝ่เรียน ไม่ดื้อไม่ซนเหมือนเด็กทั่วๆไป เวลาว่างเเกะก็ชอบมากวาดลานวัเและทำความสะอาดพื้นศาลาเป็นประจำ แกะเป็นเด็กที่ชอบเรียนหนังสือแต่ไม่มีทุนและไม่มีเงินเนื่องจากยายก็แก่แล้วทำให้ยายำมีสามารถส่งเสียแกให้เรียนสูงได้ เเกะก็ได้แต่มองดูตำราในตู้หนังสือของหลวงตาเเม้น ทำให้หลวงตาเเม้นอดสงสารไม่ได้ จึงได้เดินเข้าไปเอาหนังสือมาให้แกะ หนังสือเล่มที่หลวงตาเเม้นเอามาให้เเกะนั้นเป็นหนังสือ เศรษฐกิจพอเพียงของพ่อหลวงเป็นหนังสือที่ให้ความรู้ข้อคิดและความบันเทิงแก่ผู้อ่านเป็นอย่างดี หลวงตาเเม้น เห็นเเกะอยากเรียนหนังสือ ก็อดไม่ได้จึงได้ทำการสอนไห้เเกะได้รู้หนังสือตั้งเเต่ตอนนั้นเป็นต้นมา ****************************...

บทที่ 3 เพื่อนเล่นสี่ขา ในเช้าวันนี้ฝนก็เริ่มตกปรอยๆเสียงดังเปาะเเปะกระทบหลังคาเสียงลมพัด ลมพัดต้นไม้เคลื่อนไหวไปมาเสียงลมที่พัดนั้นน่ากลัว เหมือนว่าวันนี้พายุโซนร้อนจะเข้ามาโดยวันนี้น่าจะตกจนถึงตอนเย็น เเกะอยากไปเล่นกับเพื่อนเพื่อนแต่ก็ไปไม่ได้เพราะฝนตกไม่หยุดเลยแต่นั่งเล่นคนเดียวอยู่หน้าบ้านสักพักไอ้ตูบ หมาของคนข้างบ้านก็เดินมาหาพร้อมทั้งกระดิกหางให้ ในตู้มันชอบนั่งใต้ต้นไม้หน้าบ้านแต่วันนี้ฝนตกทำให้มันไปนั่งเล่นตรงนั้นไม่ได้ในตูบ ก็ได้แต่นั่งคิดว่ามันจะทำอะไร   สงสัยไอ้ตูบมะนคงไม่มีเพื่อน (เเกะคิดในใจ) ไอ้ตูบมันชอบ   วิ่งไล่เด็กไปทั่วเพราะประตูบมันไม่ค่อยมีเพื่อนเล่นด้วยแกะจึงเป็นคนเดียวที่เล่นกับมัน มันจึงสนิทกับแกมาก ทุกเช้ามันจะมันนั่งรอเเกะที่หน้าประตูบ้านเฝ้าเวลาที่แกะจะออกมาเล่นด้วย ทุกครั้งที่มันเห็นแกะมันจะทำตาเป็นประกาย ราวกับได้กินอาหารที่มันชอบไอ้ตูบมันจะเดินตามแกะ ทุกที่ที่เก็บใป เดินตามต้อยๆ เพื่อนของเเกะเเซวว่าเป็นบอดี้การ์ดสี่ขา   ถึงจะยังงั้น ไอ้ตูบก็สนิทกับเเกะมาก  เพราะเเกะเพื่อนจะชอบเล่นด้วยทำให้แกะไม่มีเพื่อนเล่น จึงมีเพียงไอ้ตู...

บทที่ 2 เด็กชายผู้รอดชีวิต ในเช้าของวันที่เงียบสงบเป็นเช้าวันใหม่ในวันทำงานของคนงานก่อสร้าง เช้าวันใหม่คนงานพร้อมกันนายจ้างต่างก็พร้อมหน้าพร้อมตากันมาลงในโปรเจคงานครั้งใหญ่ในรอบปี คนงานแต่ละคนต่างก็ตื่นเต้นที่จะได้ทำงานเป็นโปรเจ็ดครั้งใหญ่เท่าที่เคยทำมา ลูกจ้างแต่ละคนก็หวังที่จะได้โบนัสก้อนโต หลังจากที่คนงานได้ทำงานพักเที่ยงกันแล้วนั้นทางฝ่ายวิศวะกร ก็ได้มาตรวจดูความเรียบร้อย   เป็นวิศวกรหนุ่ม ไฟแรงได้เตือนให้คนงาน  ระวังคานที่กำลังก่อสร้างยุบนชั้นสาม  ซึ่งเกิดความผิดพลาดจากคานเหล็กที่บิดเบี้ยว ในวันนั้นนั่นเองมีสามีภรรยา  ที่มาทำงานก่อสร้างใน       โปรเจคนี้  พึ่งมาจากโรงพยาบาลเนื่องจากพาภรรยาไปตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาลมา  ซึ่งเป็นหญิงท้องแก่ใกล้คลอด  ไม่รู้เรื่องที่วิศวะกรหนุ่มได้เตือนไว  จูๆก็ได้เสียงดังสนั่น  คานปูที่เหล็กรองรับอยู่นั้น  ทนน้ำหนักไม่ไหวจึงทำให้หักโค่นลงมาทับรางคนงาน  สามีภรรยาเสียชีวิตคาที่   รถโรงพยาบาลก็รีบนำตัวส่งโรงพยาบาลหวังเพื่อให้เด็กในท้องรอดชีวิต เมื่อคุณ...

บทที่ 1 คุณยายสุดที่รัก เสียง  หง่างเหง่งๆ  ดังก้อง  เป็นสัญญาณเตือนให้ต้องตื่น  ทุกเช้าแกะกับยายสาจะตื่นขึ้นมาทำกับข้าวและเตรียมของไปวัด  ยายจะชอบทำกล้วยบวชชี  เพราะหลวงตาแม้นท่านชอบฉัน แกะได้ยินเสียงไก่ขันรับกับทัพพีของยายที่กำลังทำกับข้าวอยู่  เสียงเจื้อยเเจ้วของนกกระจาบร้องร้องประชันเสียงกันยามเช้า  ชาวบ้านต่างก็ตื่นขึ้นมาทำกิจวัจประจำวันของตน ยายชอบบอกว่า  ทุกเช้าเราต้องตื่นแต่เช้า  อย่าเป็นคนที่ขี้เกียจสันหลังยาว  เอาแต่นอนกินบ้านกินเมือง  เราต้อนตื่นให้ทันไก่ขัน เพื่อมาเตรียมของใสบาตร   เฮ้อ ! ยายทำไมชอบย้ำแกะยุเรื่อยเลย ( แกะอุทานขึ้น) จู่ๆก็มีเสียงโครมครามยุหน้าบ้าน  ยายเลยเดินออกไปดูเลยเห็นรถจักยานที่จอดยุหน้าบ้านล้มลงทับดอกไม้ของยายสา  ไอ้แมวบ้ามึงไปให้ไกลๆเลยนะ (ยายสา ไล่แมวของเพื่อนบ้านไป) ยายสามก็กลับเข้าครัวมาทำกับข้าวต่อเหมือนเดิม  ยายสาจะเป็นคนที่ทำกับข้าวอร่อยมาก  เพราะยายสาเคยเปิดร้านทำกับข้าวมาก่นตั้งแต่สมัยยังเป็นสาวๆ  แต่ตอนนี้ยายบอกคงไม่ไหวหรอก  อ...