เด็กชายในเงา 12

บทที่  12

รอยยิ้มเปื้อนน้ำตา

ในเช้าวันใหม่  แสงแดดร่ำไรๆเริ่มสาดส่องเข้ามา  ลมพัดใบไม้ปลิวไสว  ผู้คนมากหน้าหลายตาก็เดินสวนกันไปมาเต็มไปหมด  วันนี้เป็นวันเสาร์  มีตลาดนัดตอนเช้าในวัด  พอค้าแม่ค้ามากมายที่มาขายของ  ทั้งของกินของใช้  ชาวบ้านต่างพากันมาจับจ่ายซื้อของ

ในวัดวันนี้มีการจัดตลาดนัดทำให้ในวัดมีเศษขยะที่หลงเหลืออยู่  แกะก็ได้ช่วยหลวงตาแม้นในการเก็บกวาดลานวัดจนสะอาดเรียบร้อย

    หลังจากที่ทำความสะอาดเรียบร้อยระหว่าที่แกะกำลังพักอยู่นั้น  แกะก็เหลือบไปเห็นกระเป๋าสตางค์ใบสีเขียวที่อยู่ใกล้กับพุ่มไม้   แกะไม่รีรอที่จะเอากระเป๋าสตางค์ไปบอกให้หลวงตาแม้นทราบเพื่อประกาศหาเจ้าของ

วันต่อมาก็มีหญิงสาววัยเกิดวัยกลางคนมาถามหากระเป๋าสตางค์  พอรู้ว่ากระเป๋าสตางค์ไม่ได้หายไปไหนหญิงคนนั้นก็ดีใจมากและก็มาขอบคุณและให้ค่าตอบแทนกับแกะ  แต่แกะบอกหญิงคนนั้นว่า  ค่าตอบทานไม่เป็นรัยคับกระเป๋าใบนี้ไม่ใช่ของผม  ผมแค่อยากให้เจ้าของกระเป๋าได้กระเป๋าคืน

การทำดีในครั้งนี้  ก็ทำให้แกะได้รับการชื่นชมจากชาวบ้านและคนรอบข้างและทำให้ชาวบ้านมองแกะในมุ่มใหม่ที่จากเดิมมอง

ว่าแกะนั้นเป็นเด็กที่ไร้พ่อไร้แม่เป็นเด็กจนๆ เป็นเด็กกำพร้า เป็นเด็กที่ไร้ค่า  แต่เมื่อชาวบ้านเห็นความตั้งใจของแกะแล้วชาวบ้านเลยเข้าใจและยอมรับในตัวแกะ

          เมื่อแกะเห็นชาวบ้าน คิดเช่นนั้นก็สุดจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

น้ำตาแห่งความดีใจที่ชาวบ้านยอมรับในตัวแกะ

************************************************************