การเขียนบันเทิงคดี

บทที่ 11 คนใจบุญ เช้าวันนี้ได้ได้มีการทอดผ้าป่าสามัคคีทางผู้ใหญ่ก็ได้มีการทอดผ้าป่าไปยังหมู่บ้านต่างๆภายในตัวอำเภอ  ผู้ใหญ่ในหน่วยงานต่างๆก็พากันร่วมทำบุญและร่วมทอดผ้าป่าในงานผ้าป่าประจำปี เเกะ ช่วยหลวงตาจัดเตรียมสถานที่ในการเตรียมงานทอดผ้าป่าซึ่งเป็นงานที่ใหญ่มากสำหรับในการจัดงานในปีนี้ เฮียบุญส่ง เป็นในห้างใหญ่ในตัวจังหวัดเฮียบุญส่งจะมาทำบุญที่วัดทุกปีซึ่งจะมาพร้อมกับครอบครัวของเฮียบุญส่งเองเมื่อเฮียมาถึง   ทางชาวบ้านก็ได้ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี เด็กๆที่คนนั้นจะชอบไปวิ่งเล่นบริเวณกับเครื่องเล่นต่างๆภายในงาน  เว้นเพียงแกะที่คอยช่วยเหลือหลวงตาแม้น  ช่วยเก็บ กวาดสะฐานที่จัดงาน ชวยเหลืองานทุกอย่าง  เฮียบุญส่งเห็นจึงถามหลวงตาแม้นว่านี่เป็นลูกเต้าเหล่าใครกัน หลวงตาแม้นเล่าให้ฟังว่า  ไอ้แกะมันเป็นเด็กกำพร้าพ่อแม่  พ้องแม่ของแกะตายมาตั้งแต่เกิดแล้ว  มีเพียงยายแก่ๆที่คอยดูแลยตอนนี้ยายของแกะก็เริ่มจะทำงานหนักไม่ค่อยไหว  เจ็บป่วนบ่อยครั้ง  แต่แกะเป็นคนขยันทำงาน เฮียบุญส่งจึงได้ปรึกษาหลวงตาแม้นและได้รับเลี้ยงดูแกะเป็นลูกบุยธรรมในที...

บทที่  10 ปริญญาเด็กกำพร้า เสียงพรุดังสนั่นราวกับว่าเกิด สงครามขึ้นยังงัยงั้น  ในเช้าของวันที่สุขสันต์พร้อมกับความตื่นเต้น  นี่ก็เป็นเวลาย่างเข้าสองทุ่มแล้วเสียงรถเสียงผู้คนโหร้องก็เจี้ยวจ้าวเรากับงานรื่นเริงประจำจังหวัด  มีผู้คนมากหน้าหลายตาเดินสวนทางกันไปมาจนตาลายไปหมด  ยายลาข้างบ้านก็ส่งเสียงเอะอะ  มาร้องเรียกว่างมาเคาะประตูบ้างค่ะ  ครั้งเมื่อได้ข่าวว่าไอ้เเกะคนที่ยายลาคอยดูถูกเหยียดหยามมาตลอด  แต่มาถึงวันนี้เจอก็ได้เห็นแล้วว่าไอ้เเกะคนนี้ก็ทำดีและสามารถประสบความสำเร็จได้             ขณะที่ประตูบานใหญ่กำลังเปิดออกมีผู้หญิงสองคนยืนอยู่หน้าประตูมีถุงผ้าใบสวยกับกล่องข้าวใบโต  พร้อมกับเสียงเรียก เเกะเอ้ย  แกะเอ้ย  ทานอะไรมาหรือยังละลูก  ผู้หญิงสองคนยื่นผ้ากับกล่องข้อาวใบโตพร้อมกับส่งยิ้มให้เเกะ             เมื่อวานหลวงตาเเม้นได้เล่าให้ชาวบ้านฟังว่าไอ้เเกะ  ที่ไม่เห็นหน้าเห็นตาก็เพราะมันไปร่ำไปเรียนอยู่กรุงเ...

บทที่ 9 มรดกของพ่อ ในเช้าวันใหม่ที่มีน้ำค้างหมอกลงเป็นพื้นหญ้าอากาศรอบข้างนั้นมันเย็นจับขั้วหัวใจ  เช้าวันใหม่แกะ ตื่นเช้าขึ้นมารอดูตอนแม้น  มาบิณฑบาตรอแล้วรอเล่า  หลวงตาแม้นก็ไม่มาสักที  จนจนกระทั่งสาย  เเกะคิดว่าหลวงตาคงไม่มาแล้วล่ะจึงเดินคอตกกลับเข้าไปในบ้านพร้อมกับถุงย่าม  ใบสีเหลืองที่หลวงตาแมนเลยให้แกะไว้  แกะหนึ่งพักใต้ต้นมะยมจนหายไอ้ตูบเจ้าประจำ  มันก็เดิน   เตาะเเตะๆ  เข้ามาหาเเกะอย่างไม่รีรอๆ  แต่เเกะก็ไม่ได้เล่นกับไอ้ตูบเเต่ประการใด            เเกะคิดในใจว่าทำไมหลวงตาแมันไม่มาบิณฑบาต  แต่สักพักก็คิดขึ้นได้ว่าทำไมไม่มีใครมารอใส่บาตรหลวงตาแม้นเลย  เเกะจึง เดินเข้าไปในบ้านด้วยความร้อนรนเพื่อที่จะดูว่าวันนี้นั้นเป็นวันอะไร โอ้คุณพระ!!  วันนี้เป็นวันพระนี่เอง ไอ้เเกะอุทานขึ้นอย่างเต็มเสียงพร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่        ขณะนั้นไอ้เเกะ ก็เหลือบไปเห็นกล่องใบเก่าๆ  ที่วางอยู่ใต้บรรได  กล่องมีลักษณะเป็นกล่...

บทที่ 8 ท่วมล้นตลิ่ง กรมอุตุนิยมวิททยา  ได้ประกาศว่าจะมีฝนตกไปอีกสองถึงสามวัน  เมื่อแกะได้ยินข่าวก็นึกเป็นห่วงว่านำจะไหลมาตามครองจนอาจจะทำให้น้ำท่วมบ้านได้ ฝนตกมาเป็นเวลามาหลายวัน  ชาวบ้านได้แต่อยู่ในบ้านไม่สามารถออกไปไหนได้ แกะนั่งมองน้ำฝนหยดลงมาจากหลังคา  เสียงดัง  เปาะแปะๆ  เสียงฝนสาดกระทบฝาบ้าน ฝนก็เริ่มตกแรงขึ้นเรื่อยๆข้างนอกบ้านก็เปียกไปด้วยฝน  น้ำริมคลองก็เริมเจ่งนองขึ้นมาทุกขณะ ทางฝ่ายผู้ใหญ่บ้านก็ได้ประกาศเตือนภัยให้ชาวบ้านระวังน้ำท่วมให้เร่งขนของไปยังที่สูง  เพราะทาต้นน้ำจะมีการระบายน้ำตามครอง  ปล่อยลงซึ่งอาจจะทำให้น้ำเอ่อล้นตลิ่ง เช้าวันต่อมา  ทางต้นน้ำได้ปล่อยน้ำลงมาตามคลองทำให้น้ำในครองเอ่อล้นตลิ่งขึ้นมา  ทำให้บ้านที่อยู่ริมครองนั้นท่วมไปหมด เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้แกะได้มีการเตรียมตัว  เตรียมพร้อมในการรับมือกับน้ำท่วม   ทำให้อุปสรรคในครั้งนี้ชองแกะสามมารถผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ****************************************************

บทที่  7 ไอ้แกะ !           วันศุกร์ตอนเย็นๆ ดวงตะวันก็เริ่มคล้อยใกล้พื้นดินเต็มที  หลวงตาแม้นเดินดูบริเวณรอบๆกุฏิ เห็นต้นไม้เริ่มจะคล้อย คล้ายกับว่าจะหักโค่น หลวงตาจึงบอกให้ชาวบ้านผู้ชายช่วยกันทำให้มันโค่นลง เพราะหลวงตาเกรงว่าถ้าลมแรง ต้นไม้ต้นนี้จะโค่นหักใส่หลังคากุฏิ เลยตัดไฟตั้งแต่ต้นลม ให้ชาวบ้านโค่นต้นไม้ต้นนี้ออกแล้วก็เอาต้นไม้ต้นใหม่มาปลูกแทน ระหว่างที่ชาวบ้านกลับไปเอาอุปกรณ์ในการตัดไม้ที่บ้าน ไอ้แกะ มองขึ้นไปบนต้นไม้เห็นรังนกอยู่บนต้นไม้นั้น ก็เกิดนึกสงสารเพราะหากต้นไม้ล้มลง  เกรงว่าลูกนกที่อยู่ในรังจะหล่นออกนอนกรังนกแล้วตายกันไปหมด             เจ้าแกะไปชวนเด็กวัดรุ่นที่ขึ้นไปเอาแต่ไม่มีใครว่าง ทุกคนวุ่นวายอยู่กับการทำงานตามที่หลวงตาสั่งให้ทำ จนไม่มีใครสนใจสิ่งที่เจ้าแกะพูด   ในเมื่อไม่มีใครช่วยเจ้าแกะจึงนึกขึ้นว่าจะขึ้นไปเอานกลงมาไว้เอง  แต่จะขึ้นไปยังไงล่ะ ? เจ้าแกะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงเห็นกิ่งไว้ที่โน้มไปทางหน้าต่างกุฏิหลวงตา เจ้าแกะ ได้วางแ...

บทที่ 6 เด็กแก่แดด           เพราะชีวิตคนเราเลือกเกิดไม่ได้ ถ้าเลือกเกิดได้คงไม่มีใครในโลกอยากเกิดมาเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีลูกคนไหนบนโลกไม่ต้องการพ่อแม่  แต่เมื่อโชคชะตาพาให้เราต้องมาอยู่ในจุดที่เริ่มต้นด้วยการติดลบ เราเองก็คงต้องใช้ชีวิตไปตามแบบที่เป็นให้มีความสุขเหมือนที่เจ้าแกะทำและเป็นอยู่               ช่วงเวลาที่เด็กน้อยวัยกำลังต้องพักผ่อน ถูกหลวงพ่องัดให้ลืมตาตื่น เด็กชายแกะเจ้าเด็กกำพร้าผู้น่าสงสารลืมตาตื่นมาอาการกึ่งหลับกึ่งตื่น และต้องตามหลวงตาแม้นไปบิณฑบาตร “ เร็วๆสิวะไอ้แกะ ชักช้าไม่ทันกินนะเฮ้ย ” หลวงตาแม้นเร่งเด็กชายแกะให้รีบเดินตามท่านให้ทันระหว่างที่หลวงตาแม้นเดินบินฑบาตรถึงตลาด ชาวบ้านก็ถามขึ้น “ ทำไมวันนี้เดินองค์เดียวละหลวงตา เด็กวัดไปไหนหมด ”   “ นั่นไง ! อ้าวหายไปไหนล่ะน่ะ ” หลวงตาพูดพลางหันหลังไปชี้ให้ชาวบ้านดูว่าไม่ได้มาบิณฑบาตองค์เดียว แต่กลับไม่เจอไอ้แกะ “ มันเดินกลับไปตั้งแต่หลวงตาเดินมาถึงหน้าตลาดแล้ว เด็กไม่ดี บอกแล้วว...